تبلیغات
پزشکی - میوپی :نزدیك بینی

افزایش اطلاعات=پیشگیری, که بهتر از درمانه


Admin Logo
themebox Logo



تاریخ:دوشنبه 5 آبان 1393-10:27 ب.ظ

نویسنده :mahya

میوپی :نزدیك بینی

میوپی :نزدیك بینی (Myopia)...
سلام برشما
بیش از 25% افراد جهان دچار درجاتی از نزدیك بینی هستند (تقریبا 15 میلیون ایرانی). میوپی واژه پزشكی برای نزدیك بینی است. مهمترین علت نزدیك‏بینی، حالت ارثی آن می‏باشد. نزدیك بینی معمولا از اوایل دهه دوم زندگی شروع شده و با رشد اندازه چشم در طی بلوغ افزایش می‏یابد و معمولا بعد از 18 سالگی متوقف می‏شود. تاكنون ثابت نشده است كه مطالعه در سنین كودكی، مطالعه طولانی،  مطالعه در شب،  تماشای تلویزیون از نزدیك و یا استفاده از عینك نامناسب باعث ایجاد نزدیك بینی گردد. اگر قرنیه نسبت به اندازه چشم انحنای بیشتری داشته باشد یا اندازه چشم نسبت به انحنای قرنیه بیشتر از حد معمول باشد، نزدیك‏ بینی ایجاد می‏گردد. درنتیجه نور وارده به چشم بصورت دقیق بر روی شبكیه متمركز نمی‏شود و وضوح تصاویر كاهش می‏یابد. واژه نزدیك بینی بدین معناست كه شما می توانید اشیای نزدیك را واضح‏تر از اشیای دور ببینید. البته اشیای نزدیك در فاصله متناسب با نمره چشم واضح دیده می‏شود. برای مثال فردی كه دو نمره نزدیك بینی دارد، اشیا را در فاصله 50 سانتی‏متری از چشم واضح می بینید. افرادی كه كمتر از سه نمره نزدیك بینی دارند، این امتیاز را دارند كه بدون عینك اشیای نزدیك را واضح می‏بینند. بسیاری از افراد نزدیك‏بین در هنگام مطالعه از عینك استفاده نمی‏كنند تاکنون ژن مهمی برای میوپی در سنین مدرسه گزارش نشده است ولی چندین ژن با میوپی شدید همراهی داشته‌اند. دخالت عوامل ژنتیکی در این تفاوت‌های قومی احتمالا اندک است. با این حال، هنوز مشخص نیست که سهم ژن‌های فراوان دارای تاثیر اندک و یا تعامل ژنتیک و محیط در تفاوت‌های جمعیتی مربوط به میوپی در سنین مدرسه چقدر است. مداخلات اپتیکال و دارویی نویدبخشی برای پیشگیری از ایجاد میوپی یا کاهش سرعت پیشرفت آن در دسترس قرار گرفته‌اند که البته هنوز نیاز به رواسازی بیشتر دارند. در سال‌های اخیر همچنین درمان‌های نویدبخشی برای محافظت از بینایی در میوپی‌های پاتولوژیک معرفی شده‌اند.پیش گفتار:
میوپی یا نزدیک‌بینی اغلب یک اختلال خوش‌خیم تلقی می‌شود زیرا بینایی این بیماران را می‌توان به سادگی به کمک عینک، لنزهای تماسی یا جراحی عیوب انکساری اصلاح کرد. با این حال، میوپی به سه دلیل در سال‌های اخیر به یک نگرانی عمومی از منظر سلامت عمومی تبدیل شده است: 1-شیوع میوپی در 60-50 سال گذشته به سرعت در نواحی شهری افزایش یافته است.  . 2- سازمان جهانی بهداشت (WHO) اعلام کرده که میوپی در صورت عدم اصلاح کامل (عدم اصلاح یا اصلاح کمتر از حد ‌عیوب انکساری) یک علت اصلی اختلال بینایی محسوب می‌شود. 3- خطر پاتولوژی‌های میوپیک بالقوه کورکننده که با اصلاح اپتیکال نیز قابل پیشگیری نیستند، در مبتلایان به میوپی شدید به صورت قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌یابد.
این عوامل لزوم تشخیص و اصلاح مناسب عیوب انکساری میوپیک، درمان موثر پاتولوژی‌های میوپیک و مهم‌تر از همه، پیشگیری از میوپی را یادآور می‌شود. خوشبختانه دانش امروزی در مورد علل میوپی، میوپی پاتولوژیک و درمان آن پیشرفت قابل ملاحظه‌ای کرده که به ایجاد رویکردهای امید بخشی برای پیشگیری از میوپی منجر شده است. 
وضعیت انکساری یک متغیر پیچیده است که بر اساس قدرت اپتیکال قرنیه و عدسی و طول محور چشم (و اجزای این محور شامل عمق اتاق قدامی، قطر عدسی و عمق اتاق زجاجیه) تعیین می‌شود. میوپی معمولا ناشی از طویل شدن چشم و خصوصا طویل شدن اتاق زجاجیه است (شکل 1). 
اکثر کودکان در بدو تولد هیپروپیک هستند و طیفی طبیعی از اختلالات انکساری را نشان می‌دهند. طی 2-1 سال اول پس از تولد این طیف محدودتر می‌شود و دامنه متوسط هیپروپی به میزان 1+ تا 2+ دیوپتر را دربر می‌گیرد. این تغییر نشان می‌دهد که یک فرایند فعال در شکل‌دهی وضعیت انکساری موسوم به امتروپیزاسیون (emmetropisation) وجود دارد. پس از این دوره، قرنیه پایدار می‌شود ولی به دلیل امکان افزایش طول محور طی دو دهه بعدی زندگی، فرایند حرکت به سمت میوپی ممکن است ادامه پیدا کند. در مقابل، قدرت عدسی تا حدود سن 12 سالگی کاهش قابل ملاحظه‌ای پیدا می‌کند که البته این کاهش در اکثر دوره بزرگسالی نیز با سرعت کمتر ادامه می‌یابد. میوپی عموما طی سال‌های اولیه تا اواسط کودکی ایجاد می‌شود ولی میوپی قابل ملاحظه همچنین می‌تواند در سال‌های آخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی نیز رخ بدهد. طول محور چشم متغیرترین عامل در طی رشد و تکامل است که قوی‌ترین همبستگی را با وضعیت انکساری دارد؛ به این صورت که احتمال میوپی در چشم‌های طویل‌تر نسبت به چشم‌های کوچک‌تر بیشتر است. از این رو، کنترل افزایش طول محوری چشم در طی رشد یک اقدام مهم برای دستیابی به بینایی طبیعی و یک روش پایه برای پیشگیری محسوب می‌شود.
عیوب انکساری عموما با معادل‌های کروی(1) (SE، انکسار کروی به اضافه نصف سیلندر منفی) بر حسب دیوپتر مشخص می‌شوند. میوپی معمولا به SE کمتر یا مساوی 5/0- دیوپتر اطلاق می‌گردد ولی آستانه‌های تعریف میوپی شدید متغیر هستند و طیف کمتر یا مساوی 0/5- دیوپتر تا 0/10- دیوپتر را دربر می‌گیرند.

علل  اصلی میوپی:
تا 50 سال قبل تصور می‌شد که میوپی پدیده‌ای ژنتیکی است و عوامل محیطی فقط تاثیر اندکی بر آن دارند. با این حال، نتایج مطالعات تجربی از جمله روی نخستیان، از دخالت عوامل محیطی در اپیدمیولوژی میوپی در انسان حمایت می‌کنند. این مطالعات نشان می‌دهند که تغییر در تجربیات بینایی با گذاشتن پخش‌‌گر‌های نور یا عدسی‌های مثبت و منفی، می‌تواند با ایجاد سیگنال‌هایی باعث افزایش (منجر به میوپی) یا کاهش رشد چشم شود. 
این الگوها در میوپی انسان نیز کاربرد دارند زیرا کودکان مبتلا به پتوز پلک یا کدورت‌های قرنیه ممکن است دچار میوپی شوند و استفاده از عدسی‌های دارای قدرت منفی نیز می‌تواند با تقلید دید نزدیک، در ایجاد میوپی انسان نقش داشته باشد. روش‌های آهسته‌سازی رشد چشم از قبیل برداشتن پخش‌‌گرهای نور مولد میوپی یا گذاشتن عدسی‌های مثبت، مهم هستند زیرا آهسته کردن رشد چشم می‌تواند از ایجاد میوپی پیشگیری کند و یا پیشرفت آن را کند سازد. 
یک نکته مهم دیگر، ناهمگونی اتیولوژیک میوپی در انسان است. در بانک اطلاعاتی آن‌لاین توارث مندلی در انسان (OMIM) تا تاریخ 4 اکتبر 2011، از 261 اختلال نام برده شده که میوپی یکی از علایم آن‌هاست. در این فهرست از شب‌کوری‌های مادرزادی غیر پیشرونده کامل و ناکامل گرفته تا میوپی‌های شدید سندرمی (همراهی میوپی شدید با سایر علایم معرف بیماری از قبیل اختلالات بافت همبند مثلا در سندرم‌های مارفان و استیکلر [Stickler]) دیده می‌شود. نمای بالینی غالب در میوپی‌های شدید غیر سندرمی عبارت است از میوپی خانوادگی شدید با شروع زودهنگام؛ و این در حالی است که برای تظاهر میوپی در اواسط کودکی معمولا از عبارت «میوپی در سنین مدرسه» استفاده می‌شود.
امروزه توافق عمومی وجود دارد که در میوپی‌های شدید ژنتیک از نقش عمده‌ای برخوردار است هرچند که با توجه به شیوع فزاینده میوپی در شرق آسیا (شکل 2)، احتمالا در همگروه های جوان‌تر این نقش کاهش می‌یابد. در مقابل، به صورت فزاینده‌ای به نظر می‌رسد که میوپی در سنین مدرسه یک مشکل چندعاملی است و تعداد زیادی از ژن‌های دارای تاثیر اندک به اضافه عوامل محیطی مهم در آن نقش دارند.
افزایش تطابق ناشی از فعالیت‌های طولانی نیازمند دید نزدیک از قبیل خواندن و نوشتن می‌تواند علت همراهی بین میوپی و رفتن به مدرسه باشد ولی شواهد اپیدمیولوژیک در حمایت از این امر چندان قوی نیستند. سا (Saw) و همکاران نشان دادند که احتمال وجود میوپی شدیدتر در کودکان سنگاپوری که بیش از دو کتاب در هفته می‌خواندند، نسبت به کودکانی که کمتر از این مطالعه می‌کردند بیشتر بود. مطالعه میوپی سیدنی نشان داد که کارهای نیازمند دید نزدیک، به خودی خود عامل ضعیفی در ایجاد میوپی هستند و احتمال میوپی در کودکانی که به صورت مداوم یا از فاصله بسیار نزدیک مطالعه می‌کنند، بیشتر است. مطالعه طولی میوپی اوریندا در آمریکا حاکی از آن بود که افزایش ساعات کار نیازمند دید نزدیک، اثرات ضعیف ولی مهمی دارد. در این مطالعه نهایتا نتیجه‌گیری شد که شواهد موجود از اثر معنی‌دار کارهای نیازمند دید نزدیک حمایت نمی‌کنند. این شواهد به همراه شواهد حاصل از مطالعات تجربی روی حیوانات که نشانگر عدم اهمیت تطابق هستند، ما را به سوی این فرضیه رهنمون می‌شوند که تطابق کمتر از حد در حین کار نیازمند دید نزدیک (تاخیر تطابقی) که باعث عدم تمرکز هیپروپیک روی شبکیه می‌شود، ممکن است اهمیت بیشتری داشته باشد. اثبات توانایی عدم تمرکز هیپروپیک در پیشبرد رشد چشم در مطالعات حیوانی، به نفع این فرضیه است.
پیمایش‌های اپیدمیولوژیک اخیر نشان داده‌اند که افزایش زمان صرف‌شده در محیط بیرون می‌تواند نقش محافظتی در ایجاد میوپی داشته باشد و افزایش خطر میوپی همراه با کارهای نیازمند دید نزدیک یا داشتن والدین میوپیک (به عنوان دو عامل خطر) را به حداقل می‌رساند. به نظر می‌رسد که این اثر محافظتی با جمع ساعات صرف‌شده در محیط بیرون همراهی داشته باشد و نه با انجام یک ورزش خاص. نتایج یک مطالعه مقایسه‌ای روی کودکان دارای نژاد چینی در سنگاپور و سیدنی نشان داد که تنها عامل محیطی دارای همبستگی با شیوع بالاتر میوپی در سنگاپور، کمتر بودن زمان صرف‌شده در محیط بیرون بود.
رز (Rose) و همکاران این فرضیه را مطرح کردند که افزایش شدت نور موجود در محیط بیرون ممکن است نقش محافظتی در برابر میوپی داشته باشد زیرا باعث افزایش رهاسازی ناقل عصبی دوپامین در شبکیه می‌شود که می‌دانیم رشد چشم را در مطالعات تجربی کاهش داده است. 

موربیدیته چشمی میوپی:
میوپی با سایر اختلالات چشمی از قبیل کاتاراکت و گلوکوم همراهی مثبت و با دژنراسیون وابسته به سن ماکولا همراهی منفی دارد اما علت این همراهی‌ها مشخص نیست. با این حال، خطر اصلی همراه با میوپی، ارتباط بین میوپی شدید و پاتولوژی‌های چشمی است.
ارتباط میوپی پاتولوژیک با میوپی شدید اهمیت ویژه‌ای دارد زیرا در نواحی شهری شرق آسیا علاوه بر روندهای کلی مربوط به میوپی، شیوع میوپی شدید در کودکان مدرسه‌ای نسبت به سنین بالاتر چندین برابر بیشتر است. گسترش تدریجی این شیوع بالا در جمعیت اهمیت فراوانی از منظر سلامت عمومی دارد زیرا نشانه‌های پاتولوژیک در نسبت قابل توجهی از میوپی‌های شدید ایجاد می‌شوند.

میوپی پاتولوژیک چگونه است؟!
 تعریف میوپی پاتولوژیک :
 میوپی شدیدی که با تغییرات دژنراتیو مشخصی در اسکلرا، کورویید و اپی‌تلیوم رنگدانه‌ای شبکیه و نتیجتا با افت کارکرد بینایی همراه است. تمامی میوپی‌های شدید منجر به میوپی پاتولوژیک نمی‌شوند و لذا تلاش‌هایی برای تعیین این نکته صورت گرفته که کدام میوپی‌های شدید در معرض خطر بالای پاتولوژی قرار دارند؛ مثلا چشم‌هایی که طول محور آن‌ها بیش از 3 انحراف معیار بیشتر از میانگین چشم‌های امتروپیک است. با وجود مشکلات مربوط به تعاریف مختلف میوپی شدید و نشانه‌های میوپی پاتولوژیک، نتایج مطالعات متعدد حاکی از آن است که در چشم‌های دچار میوپی خفیف تا متوسط نشانه‌های پاتولوژیک اندک هستند اما شیوع این نشانه‌ها در میوپی‌های شدیدتر از 5- تا 6- دیوپتر شیب زیادی پیدا می‌کند. میزان بروز و شدت نشانه‌های پاتولوژیک همچنین با افزایش سن افزایش می‌یابد ولی تغییرات پاتولوژیک مهم از نظر بالینی را در سنین میانسالی یا حتی زودتر نیز می‌توان مشاهده کرد.
دانش ما در مورد مبنای آناتومیک پاتولوژی میوپیک با ابداع روش‌های تصویربرداری پیشرفته از قبیل توموگرافی انسجام نوری(2) (OCT) و MRI به صورت قابل ملاحظه‌ای تقویت شده است. تمام میوپی‌ها بر اثر طولانی شدن بیش از حد چشم ایجاد می‌شوند اما چشم‌های دچار میوپی پاتولوژیک فقط طویل نیستند بلکه غالبا دفورمیته‌های شدید دارند (شکل 3). تغییرات پاتولوژیک شبکیه، کورویید و اسکلرا و نقایص میدان بینایی در چشم‌های دچار دفورمیته شدید شایع‌تر هستند و ایجاد پیشرونده این اختلالات علت اصلی مشکلات بینایی غیر قابل اصلاح در چشم‌های دچار میوپی شدید محسوب می‌شود.
طیفی از نشانه‌های پاتولوژیک شناسایی شده است (جدول 1). ماکولوپاتی میوپیک (که غالبا به آن رتینوپاتی میوپیک گفته می‌شود) با وجود یک یا چند مورد از این تغییرات مشخص می‌گردد: استافیلوم خلفی، ترک‌های لاکر (lacquer cracks) و نئوواسکولاریزاسیون کوروییدی میوپیک، و آتروفی کوریورتینال در فوندوس خلفی (شکل 4). استافیلوم خلفی عبارت است از بیرون‌زدگی کل لایه‌های چشم در ناحیه خلفی. استافیلوم خلفی در کودکان دچار میوپی شدید شایع نیست ولی در افراد بالای 40 سال دچار میوپی شدید شیوع بالایی (90-80%) دارد.
نئوواسکولاریزاسیون کوروییدی میوپیک (CNV میوپیک) عبارت است از رشد عروق جدید از کورویید به شبکیه و یکی از شایع‌ترین علل کاهش دید مرکزی در مبتلایان به میوپی پاتولوژیک محسوب می‌شود. این اختلال در 10% مبتلایان به میوپی شدید وجود دارد. در افرادی که به CNV میوپیک در یک چشم مبتلا هستند، در 30% موارد نهایتا CNV در چشم دیگر هم ایجاد خواهد شد. پیش‌آگهی CNV میوپیک بد است و 89% مبتلایان به آن طی 5 سال پس از شروع مشکل به اختلال بینایی قابل ملاحظه مبتلا خواهند شد. میوپی پاتولوژیک در حقیقت شایع‌ترین علت CNV میوپیک در افراد زیر 50 سال محسوب می‌شود و بنابراین احتمالا میوپی پاتولوژیک باید بار بیماری بیشتری را نسبت به دژنراسیون وابسته به سن ماکولا ایجاد کند زیرا بیماری اخیر عمدتا در سالمندان رخ می‌دهد. یک پیشرفت عمده در درمان CNV میوپیک استفاده از داروهای ضد عامل رشد اندوتلیوم عروقی (VEGF) از قبیل بواسی‌زومب (bevacizumab)، رانیبی‌زومب (ranibizumab) و افلیبرسپت (aflibercept) است. چندین مطالعه مجموعه موارد اثربخشی بالینی این داروها را نشان داده‌اند و کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌شده‌ای در این مورد در حال انجام هستند.
ترک‌های لاکر پارگی‌های خطی غشای بروخ هستند که می‌توانند پیش‌ساز CNV میوپیک باشند. آتروفی کوریورتینال نیز می‌تواند ناشی از نازکی بیش از حد کورویید در قطب خلفی، افزایش میوپی یا بالا رفتن سن باشد. 
علت ایجاد ماکولوپاتی میوپیک مشخص نیست ولی ایجاد آن می‌تواند صرفا به این دلیل باشد که افزایش بیش از حد طول محور باعث نازک شدن شبکیه و کورویید و تضعیف اسکلرا می‌شود. سپس ایجاد استافیلوم خلفی می‌تواند به کشش و نازک شدن بیشتر شبکیه و کورویید منجر گردد و ضایعات مشخصه این بیماری را ایجاد کند. پیش‌آگهی بینایی در مبتلایان به میوپی شدید همراه با ماکولوپاتی نسبت به افراد فاقد ماکولوپاتی بسیار بدتر است. در 40% از چشم‌های مبتلا به میوپی شدید، ماکولوپاتی میوپیک رخ می‌دهد و استافیلوم خلفی هم در بیمارانی که به سمت ماکولوپاتی میوپیک پیش می‌روند بیشتر از سایرین دیده می‌شود.
در موارد میوپی شدید به علت ایجاد شکاف‌هایی در محیط شبکیه از زمان کودکی، میزان بروز جداشدگی شبکیه بیشتر است. میزان بروز جداشدگی شبکیه همراه با حفره ماکولا (شکل 5) نیز که ثانویه به ایجاد یک حفره شبکیه در ناحیه ماکولا ایجاد می‌شود، در این موارد افزایش می‌یابد. جداشدگی شبکیه همراه با حفره ماکولا تقریبا همیشه در چشم‌هایی رخ می‌دهد که مبتلا به استافیلوم خلفی هستند. جراحی‌های مختلفی از قبیل ویترکتومی و بستن ماکولا و اسکلرا (macular scleral buckling) برای ترمیم این اختلال به کار رفته‌اند ولی تاکنون میزان موفقیت آن‌ها چندان زیاد نبوده است. 
رتینوشیز میوپیک ماکولا برای اولین بار توسط OCT در چشم‌های مبتلا به میوپی شدید تشخیص داده شد. این مشکل قبل از تشکیل حفره ماکولا (شکل 5) ایجاد می‌شود. رتینوشیز میوپیک ماکولا حداقل در 20% موارد (و شاید تا 60% موارد) به سمت جداشدگی شبکیه پیش می‌رود. در موارد رتینوشیز ماکولا، ویترکتومی توصیه می‌شود.

تداخلات قابل توجه برای کنترل میوپی:
مداخلات برای کنترل میوپی از دو نوع هستند. آن‌هایی که با هدف پیشگیری از میوپی انجام می‌شوند باید حداقل تهاجم را داشته باشند زیرا قرار است در کودکانی انجام شوند که حتی به عینک نیازی ندارند. هنگامی که میوپی ایجاد شد، پیشرفت آن ممکن است در کل دوران کودکی و حتی در دوره بزرگسالی (خصوصا در موارد میوپی شدید) رخ بدهد. در این شرایط می‌توان از مداخلات تهاجمی‌تر استفاده کرد. پاتولوژی‌های میوپیک با افزایش شدت میوپی افزایش می‌یابند و حتی پیشگیری نسبی از این پیشرفت می‌تواند محافظت مهمی را در مقابل پیامدهای پاتولوژیک ایجاد کند. تهاجمی‌ترین مداخلات ارتوکراتولوژی است که صاف کردن فیزیکی قرنیه و تقویت اسکلرا را شامل می‌شود. در مورد این مداخلات هنوز اختلاف نظر وجود دارد. 

مداخلات در محیط خارج:
یک نکته احتیاطی در مورد این مداخلات آن است که افزایش مواجهه با نور آفتاب با افزایش بروز سرطان‌های پوست همراهی دارد ولی بنا بر شواهد موجود عامل علّی در محافظت از میوپی نور قابل رویت است و نه پرتوهای فرابنفش. لذا مداخلات پیشگیرانه از میوپی، تناقضی با پیشگیری از مواجهه با پرتوهای فرابنفش ندارند.

مداخلات اپتیکال:
نخستین مداخلات اپتیکال بر مبنای این ایده استوار بودند که میوپی بر اثر تطابق بیش از حد به وجود می‌آید. بررسی گسترده عینک‌های ساده و دوکانونی باعث شده که امروزه حمایت چندانی از این روش‌ها نشود. رویکردهای بعدی بر دستیابی به تمرکز دقیق‌تر تصویر مبتنی بودند و مداخلات بعدی هم از طراحی‌های پیچیده‌تر عدسی‌ها از جمله عدسی‌های تدریجا فزاینده (progressive addition lenses) استفاده کردند. نتایج یک کارآزمایی عمده روی این عدسی‌ها (COMET) نشان داد که محافظت حاصل توسط این عدسی‌ها از نظر آماری معنی‌دار است ولی از نظر بالینی اهمیت چندانی ندارد. کارآزمایی اصلی COMET نشان داد که این مداخلات در نسبت کوچکی از کودکان که دچار ازوفوری نزدیک و تاخیر تطابقی قابل ملاحظه بودند موثرتر هستند. با این حال، یک کارآزمایی مجزا روی کودکان دارای این مشخصات، به نتایج معنی‌داری از نظر بالینی دست نیافت. بنابراین هیچ گونه شواهد قاطعی مبنی بر جلوگیری کافی از پیشرفت بیماری با استفاده از این وسایل وجود ندارد. یک یافته مشترک ولی توجیه‌نشده در بسیاری از این مطالعات آن است که علی‌رغم دستاوردهای نویدبخش اولیه، استفاده طولانی‌مدت از این وسایل باعث محافظت بیشتر نشده است. 
جدیدترین ابزارهای اپتیکال مورد استفاده، بر نقش احتمالی هیپروپی محیطی (peripheral hyperopia) نسبی در ایجاد میوپی مبتنی بودند. مهم‌ترین اشتباه این ایده آن بود که تصور می‌کرد وضعیت انکساری در امتداد محور اهمیت بیشتری دارد ولی تجربیات روی حیوانات نشان داد که محیط شبکیه- حداقل در غیاب فووه‌آ- می‌تواند رشد چشم را کنترل کند.
امروزه به نظر می‌رسد که ایجاد هیپروپی محیطی بیشتر نتیجه میوپی باشد تا علت میوپی؛ زیرا این پدیده ظاهرا همزمان با میوپی- و نه قبل از آن- ایجاد می‌شود. با وجود این، هیپروپی محیطی می‌تواند در پیشرفت میوپی نقش داشته باشد و این همزمانی مانع از کاربرد دستکاری موضعی برای برهم زدن تمرکز و کنترل میوپی- صرف‌نظر از مکانیسم ایجاد آن- نمی‌شود. این دانسته‌ها منجر به طراحی عینک‌ها و لنزهای تماسی مخصوصی برای محدود کردن پیشرفت میوپی شده‌اند. نتایج یک کارآزمایی یک‌ساله روی عدسی‌های عینک طراحی‌شده برای اصلاح دید مرکزی ولی کاهش یا حذف عدم تمرکز هیپروپیک محیطی، پیشگیری معنی‌دار از نظر آماری و بالینی را در یک زیرگروه خردسالان دارای والدین میوپیک- ولی نه در سایر گروه‌ها- نشان داده است. این عدسی‌های طراحی‌شده برای اصلاح دید مرکزی به بازار نیز راه پیدا کرده‌اند و کارآزمایی‌هایی بر روی طراحی‌های مختلف آن‌ها در حال انجام هستند. استفاده از عدسی‌های عینک برای اصلاح عیوب انکساری محیطی این ایراد را دارد که تغییراتی در تثبیت نگاه (gaze fixation) ایجاد می‌کند. نتایج مربوط به لنزهای تماسی که با همین اصول طراحی‌ شده‌اند، حاکی از کسب برخی نتایج مثبت پس از یک دوره 6 ماهه است ولی استفاده از این ابزارها برای 6 ماه بعدی، دیگر باعث محافظت اضافی نشده است.
بر اساس مطالعات تجربی در جوجه‌ها، عدسی‌هایی با طراحی‌های مختلف تولید شده‌اند که هم دید را اصلاح می‌کنند و هم به صورت همزمان یک تصویر فاقد تمرکز میوپیک را ایجاد می‌نمایند. این امر در حال حاضر در انسان تحت بررسی است و با طراحی عدسی‌های مشابه، نتایج نویدبخشی به دست آمده است.
لنزهای تماسی ارتوکراتولوژی ابزارهایی هستند که عیوب انکساری را از طریق صاف کردن فیزیکی قرنیه اصلاح می‌کنند و گزارش‌های اولیه حاکی از آن هستند که استفاده شبانه از این ابزارها ممکن است در برابر پیشرفت میوپی محافظت‌کننده باشد. پیشنهاد شده که علت این امر شاید عدم تمرکز میوپیک در محیط ناشی از اعوجاج قرنیه باشد. با این حال، این اثرات ممکن است دایمی نباشند و با قطع درمان ارتوکراتولوژی میزان پیشرفت ممکن است به صورت بازگشتی (rebound) زیاد شود.
با توجه به کاهش یا حتی از بین رفتن اثرات محافظتی ابزارهای اپتیکال در طول زمان به صورت شایع و نیز اثرات اندک گزارش‌شده برای این ابزارها، شرط احتیاط آن است که پذیرش گسترده آن‌ها تا زمان انتشار نتایج کارآزمایی‌های درازمدت و تحلیل عوارض جانبی، به تاخیر بیفتد.

مداخلات دارویی:
این حیطه تاکنون تحت بررسی‌های جامعی قرار گرفته است. کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌شده نشان داده‌اند که سرعت پیشرفت میوپی در کودکانی که قطره چشمی آتروپین دریافت می‌کنند نسبت به دریافت‌کنندگان دارونما کمتر است. اثربخشی این روش در صورت مصرف طولانی دارو کاهش می‌یابد و قطع دارو باعث ایجاد یک اثر بازگشتی (rebound) نسبی می‌شود. به علاوه، تجویز آتروپین با عوارض جانبی قابل ملاحظه‌ای همراه است. به دلیل این مشکلات، مصرف آتروپین پذیرش بین‌المللی گسترده‌ای نداشته است. با این حال، کارآزمایی‌های جدید کاهش معنی‌دار پیشرفت میوپی را با دوزهای پایین‌تر آتروپین و در نتیجه با عوارض جانبی کمتر نشان داده‌اند. مطالعات تجربی روی میوپی حاکی از آن بوده‌اند که احتمالا ممانعت از پیشرفت میوپی توسط آتروپین از طریق بلوک تطابق صورت نمی‌گیرد بلکه اثر اصلی آتروپین از طریق زیرنوع M4 گیرنده‌های موسکارینی اعمال می‌شود. در نتیجه، این امید ایجاد شده که آنتاگونیست‌های کولینرژیک موسکارینی اختصاصی‌تری با عوارض جانبی کمتر برای مصارف انسانی تولید شوند.

تقویت اسکلرا
از تقویت یا تحکیم اسکلرا برای پیشگیری از بزرگ شدن مستمر اسکلرا هم در کودکان و هم در بزرگسالان مبتلا به میوپی‌های شدید پاتولوژیک استفاده می‌شود. از زمان یک ارزیابی انتقادی توسط کرتین (Curtin) در دهه 1960، در کشورهای غربی خیلی کم از این روش‌ها استفاده شده و ظاهرا بیشترین استفاده این رویکرد مربوط به روسیه، کشورهای اروپای شرقی و چین بوده است. یک مطالعه پیامدهای موفق این روش را گزارش کرده ولی گزارشی مبتنی بر کارآزمایی‌های بالینی جدی وجود ندارد. تاکنون مطالعاتی با هدف ایجاد پلیمرهایی که بتوانند اسکلرا را تقویت کنند انجام شده‌اند ولی تمامی این روش‌ها هنوز به ارزیابی‌های دقیق نیاز دارند.

جمع بندی و اولویت‌های پیش رو:
از منظر بالینی، اولویت‌های اصلی برای پژوهش‌های آینده به پیشگیری از ایجاد میوپی یا پیشرفت آن به سمت میوپی شدید مربوط می‌شوند. در حال حاضر چندین رویکرد مبتنی بر شواهد در این زمینه در حال بررسی هستند. برنامه‌های مبتنی بر رفتار سالم با هدف افزایش زمان صرف‌شده در محیط بیرون ممکن است در پیشگیری از ایجاد یا پیشرفت میوپی موثر باشند. لازم به تاکید است که حتی پیشگیری جزئی از پیشرفت میوپی می‌تواند منافع قابل ملاحظه‌ای را ایجاد کند ولی اکثر رویکردهای اپتیکال و دارویی موجود به رواسازی بیشتر و تحلیل عوارض جانبی نیاز دارند. یک مساله مهم آن است که مبتلایان به میوپی شدید غالبا نمی‌دانند که در معرض افزایش خطر پاتولوژی‌های چشمی همراه با این مشکل قرار دارند. لذا تمامی پزشکان باید مطمئن شوند که مبتلایان به میوپی شدید از این موارد آگاهی کامل پیدا کنند: نشانه‌های اولیه ایجاد این پاتولوژی‌ها، روش‌های خودآزمایی از نظر تغییرات کارکرد بینایی، و لزوم مراجعه دوره‌ای برای ارزیابی توسط چشم‌پزشک.
گسترش بیشتر دانش ما در زمینه سیر طبیعی میوپی پاتولوژیک بسیار جائض اهمیت می باشد. تاکنون پیشرفت‌های نویدبخشی در زمینه درمان این مشکل رخ داده ولی هنوز به درمان‌های موثرتری در این زمینه نیازمند هستیم. به امید پیشرفتهای چشم گیر آتی...حال بدرود

نظرات() 
نوع مطلب : کلینیک چشم پزشکی 
foot issues
جمعه 24 شهریور 1396 10:34 ب.ظ
Attractive section of content. I just stumbled upon your web site and in accession capital to assert that I acquire actually
enjoyed account your blog posts. Any way I'll be subscribing
to your feeds and even I achievement you access consistently
fast.
How do you prevent Achilles tendonitis?
سه شنبه 17 مرداد 1396 09:27 ق.ظ
Yes! Finally someone writes about Can exercise increase your height?.
jim2ray0.jigsy.com
یکشنبه 15 مرداد 1396 02:52 ب.ظ
Hi there, I read your blog daily. Your story-telling style is witty, keep it up!
Foot Pain
شنبه 14 مرداد 1396 06:09 ق.ظ
What's Taking place i'm new to this, I stumbled upon this I have discovered It
absolutely helpful and it has aided me out loads.
I am hoping to give a contribution & assist other users like its helped me.
Good job.
https://www.viagrapascherfr.com/viagra-feminin-figaro/
سه شنبه 6 تیر 1396 11:28 ب.ظ
For hottest information you have to visit web and on world-wide-web
I found this web page as a most excellent web page for most
recent updates.
medic
شنبه 13 خرداد 1396 06:55 ب.ظ
A person essentially lend a hand to make critically articles I'd state.
That is the first time I frequented your website page and
up to now? I amazed with the analysis you made to make
this actual publish amazing. Great task!
pills
جمعه 12 خرداد 1396 09:02 ب.ظ
Hello, all the time i used to check blog posts here in the early hours in the
break of day, since i love to learn more and more.
achat Sans Ordonnance
جمعه 5 خرداد 1396 12:22 ب.ظ
What's up i am kavin, its my first time to commenting anywhere, when i read this article
i thought i could also make comment due to this sensible post.
buy trusted tablets pharmacy
چهارشنبه 3 خرداد 1396 08:26 ق.ظ
I have to thank you for the efforts you have put in writing this
blog. I am hoping to view the same high-grade blog posts by you
in the future as well. In truth, your creative writing abilities has encouraged me to get my very own site now ;)
Twila
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 11:09 ق.ظ
My coder is trying to persuade me to move to .net from PHP.
I have always disliked the idea because of the expenses.
But he's tryiong none the less. I've been using WordPress on numerous websites for about
a year and am concerned about switching to another platform.
I have heard fantastic things about blogengine.net.

Is there a way I can transfer all my wordpress posts into it?
Any kind of help would be really appreciated!
BHW
دوشنبه 28 فروردین 1396 06:14 ق.ظ
Thanks in support of sharing such a nice idea, article is nice,
thats why i have read it fully
manicure
دوشنبه 21 فروردین 1396 03:58 ب.ظ
Nice post. I was checking continuously this blog and I'm
impressed! Extremely helpful information specially the
last part :) I care for such information a lot. I was seeking this particular information for a long time.
Thank you and best of luck.
manicure
شنبه 19 فروردین 1396 08:03 ب.ظ
Hmm it looks like your website ate my first
comment (it was super long) so I guess I'll just sum it
up what I submitted and say, I'm thoroughly enjoying your
blog. I too am an aspiring blog blogger but I'm still new to the whole
thing. Do you have any helpful hints for first-time blog
writers? I'd definitely appreciate it.
manicure
سه شنبه 15 فروردین 1396 12:41 ب.ظ
Everything is very open with a very clear description of the issues.
It was really informative. Your website is extremely helpful.
Many thanks for sharing!
https://www.viagrasansordonnancefr.com/generique-viagra-france/
جمعه 4 فروردین 1396 07:26 ب.ظ
Hello, this weekend is pleasant in favor of me, since this occasion i
am reading this wonderful informative post here at my residence.
مجموعه یازدهم کتاب‌های پزشکی؛ چشم‌پزشکی
دوشنبه 29 تیر 1394 11:22 ب.ظ
مجموعه کتابهای پزشکی؛ چشم پزشکی
http://booktolearn.com/?p=6663

دانلود کتاب چشم خشک؛ رویکردی عملی
http://booktolearn.com/?p=6235
پاسخ mahya : thanks
mina
سه شنبه 6 آبان 1393 12:28 ب.ظ
سلام از وبلاگت خیلی خوشم اومد به منم سر بزن و آدرس وبلاگتو واسم بزار تا بتونم هر روز من و بقیه بازدید کنندگان سر بزنیم محلی که وبلاگتو ثبت میکنی بزرگترین دایرکتوری وبلاگ نویسان ایران است و پر بازدید.ممنون
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر